Het einde nadert snel
Hallo allemaal,
Helaas is onze laatste week alweer bijna ten einde en zullen we morgen weer terugvliegen naar Nederland. Onze laatste week op Bali hebben wat rustiger aan gedaan om toch nog een beetje te kunnen relaxen na al het reizen.
Donderdag zijn we via de ferry op Bali aangekomen en zijn we meteen doorgereden naar Lovina Beach. Het viel ons op dat Bali een heel stuk toeristischer is als Sumatra en Java want overal liepen toeristen. Dit was op Sumatra en Java helemaal niet het geval want hier kwam je maar af en toe een toerist tegen. Soms voelde je je net een beroemdheid want veel lokale mensen willen een handje schudden, met je op de foto of studenten willen je interviewen voor school.
De eerste paar dagen op Bali hebben we nogal pech gehad met het weer want er was overdag veel bewolking en het regende ook heel regelmatig en dan kwam het met bakken uit de lucht.
In Lovina zijn we ’s ochtends heel vroeg dolfijnen gaan kijken op zee en we hebben er veel gezien, wat enorm leuk was. Je kon merken dat het echt een toeristische attractie is geworden want zodra er een dolfijn werd gespot, vlogen er meteen 26 boten op het beest af. Hierdoor leek het alsof de dolfijnen een beetje opgejaagd werden en hier hadden we toch onze twijfels wel bij.
De avond van oud&nieuw kwam het wederom weer met bakken uit de lucht en hebben we snel op het strand wat vuurwerk afgestoken. Toen het even later wat droger werd zijn we naar het centrum gegaan om nog wat te drinken. Hier aangekomen bleek dat alle barren en cafés al dicht waren omdat er nauwelijks oud&nieuw gevierd werd. Daar zaten we dan.. Op de weg terug naar het hotel kwamen we langs een ander hotel waar we nog muziek hoorden. Hier bleek nog een privé feestje aan de gang van een aantal locals en zij vonden het prima dat wij gezellig met ze meededen. Uiteindelijk was het dus toch nog een leuke avond geworden.
De volgende dag zijn we naar de oostkust van Bali gereden naar Amed, een wat rustiger plaatsje pal aan het strand.
Zondag hebben we in Amed gedoken bij een Japans vliegtuig wrak uit de Tweede Oorlog. We hebben hier twee duiken gemaakt en dit was echt geweldig! Het is zo prachtig mooi daar beneden dat je echt ogen tekort komt want overal om je heen is wel iets te zien.
De volgende dag zijn we in de stromende regen naar onze volgende bestemming gereden; Ubud. Een wat bekender plaatsje en hierdoor nog veel meer toeristen. Het stikt hier van de Australiërs. Het weer was in Ubud gelukkig een heel stuk beter dus hier hebben we nog een beetje van de zon kunnen genieten.
Vandaag zijn we naar onze laatste bestemming in Bali gereden, Tuban wat vlakbij het bekende Kuta ligt. Hier kom je echt om in de toeristen en je kunt hier aan alles zien en merken dat de locals echt zijn ingesteld op het toerisme. Gelukkig blijven we hier maar 1 dagje want dit is toch niet echt wat voor ons.
De temperatuur ligt hier een stukje hoger dus dat kunnen we gelukkig nog wel meepakken voordat we naar huis gaan. Morgenochtend kunnen we nog even relaxen en dan vliegen we aan het einde van de middag naar het koude Nederland. We hebben gehoord dat het aankomend weekend iets warmer wordt dus hopelijk hebben we het niet al te koud J
Bedankt voor al jullie leuke berichtjes en tot snel maar weer!
Liefs Twan en Fransien
Alweer bijna klaar op Java!
Donderdag hebben we in Pangandaran een natuurreservaat bezocht waar we veel dieren hebben gezien, zoals apen, vogels, herten en stekelvarkens. In de middag hebben we de Green Canyon bezocht. Eerst met een bootje een stuk over de rivier varen waar we daarna uitkwamen bij een soort grot met een waterval. Prachtig om te zien.
De volgende ochtend zijn we per boot naar Cilacap gevaren. Een mooi bootje, helemaal voor onszelf waarop we lekker konden relaxen in de 3 uur die we moesten varen. In Cilacap stond Saiful, onze gids, ons al op te wachten en zijn we meteen doorgereden naar Yogyakarta waar we 2 nachten zijn gebleven.
Zaterdag zijn we vanuit Yogyakarta op weg gegaan richting de wereldberoemde Borobudur, een Boeddhistische tempel. Doordat we hier in het weekend waren, stikte het van de locals die ook deze tempel kwamen bezoeken.
Ondanks de drukte was het toch prachtig om deze spectaculaire tempel te zien.
Vanaf de Borobudur konden we de vulkaan Merapi goed zien die er nu heel vreedzaam bij lag. Je kan je dan niet voorstellen dat 1,5 maand geleden deze vulkaan was uitgebarsten en alles in de omgeving zwart was. Ook de Borobudur was bedekt onder een laag stof en het bovenste deel was nog steeds afgesloten in verband met herstelwerkzaamheden.
In de middag hebben we een bezoek gebracht aan het Prambanan tempelcomplex, wat ook prachtig was om te zien.
Zaterdagavond hebben we in Yogyakarta een beroemde Wayang Orang theatervoostelling bezocht. Deze voorstelling vertelde het verhaal over de Wayang koning en koningin, Rama en Rayama.
De volgende dag hebben we een Batik fabriek bezocht waar we konden zien hoe het Batik proces in zijn werk gaat en hoe de doeken gemaakt worden. Daarna hadden we een lange rit van ongeveer 8 uur voor de boeg naar Batu. Hier verbleven we 3 nachten in een guesthouse.
Maandag zijn we bij een waterval en een stuwmeer geweest, waar we heerlijk gegrilde vis hebben zitten eten. In de middag wilden we graag gaan paragliden maar helaas stond de wind niet goed en was dit niet mogelijk.
Dinsdag hebben we de Singhosari tempel bezocht en daarna zijn we doorgereden naar de Wonosari theeplantage. In de middag hebben we in de stad Malang een aantal markten bezocht, zo ook een markt waar ze dieren verkochten. De gekste beesten kon je er wel kopen: apen, katten, hamsters, konijnen, vissen, eekhoorns, hagedissen, uilen, vogels en ga zo maar door. Toch wel een beetje zielig..
Woensdag zouden we in de nacht de Bromo vulkaan gaan beklimmen om hier een prachtige zonsopgang te zien. Helaas is de Bromo sinds ongeveer een week weer actief en was hij de dag ervoor weer opnieuw uitgebarsten. Ook is het gebied rond de Bromo geëvacueerd dus helaas konden wij deze trip niet maken. Wel jammer want dan hadden we spectaculaire vakantiefoto’s gehad!
Toen we woensdag onderweg waren naar Kalibaru, zagen we dat het gebied rond de Bromo helemaal mistig was en dat er boven een grote zwarte rookpluim hing. Zag er dus niet erg gezellig uit. Langs de kant van de weg stonden mensen meteen mondkapjes te verkopen en ook zag je overal al een laagje stof op liggen.
Momenteel zitten we in Kalibaru en zijn we ongeveer het hele eiland Java al over gecrosst. Morgen gaan we met de ferry naar Bali en we zijn benieuwd hoe het ons daar zal bevallen.
Voor iedereen alvast een heel gelukkig 2011 en veel plezier met oud & nieuw vieren. Wij zitten met oud & nieuw lekker op het strand op Bali. Wij vieren nieuwjaar alleen wel wat eerder dan jullie want op Bali is het zelfs 7 uur later dan in Nederland!
Weer een week verder..
Na ons luie verblijf aan het Toba meer zijn we donderdag met de veerboot weer overgestoken vanuit het eiland Samosir naar Prapat. Vanaf Prapat zijn we via de Trans-Sumatra highway naar het zuidwesten gereden. Bij highway zou je denken aan een mooie snelweg maar het was verre van dat.. Grote gaten en modderige zandwegen maakte het vaak onmogelijk om 50 km per uur te rijden.
Onderweg zijn we in Sipirok gestopt om een bezoek te brengen aan de warmwaterbronnen. Geen gat in de grond maar een soort witte berg waar warm water vanaf komt lopen en waar het naar zwavel ruikt. Apart om te zien.
Na onze overnachting in Padang Sidempuan hadden we weer een lange reis voor de boeg richting Bukittinggi.
Tijdens deze reis gingen we van Noord- naar West Sumatra en dit was goed te merken. Bij de grens was de weg meteen goed geasfalteerd en zag de omgeving er ook wat netter uit.
Onderweg zijn we gestopt bij de evenaar en kon je met een klein sprongetje zo de evenaar over hupsen, niks speciaals maar natuurlijk leuk om gedaan te hebben.
Ook zijn we onderweg gestopt bij een klein hutje waar ze bezig waren om bruine suiker te maken. Ze klimmen eerst in de speciale bomen om het vocht van de vruchten te verzamelen in een grote koker waar ongeveer 10 liter van dit vocht in past. Daarna laten ze dit vocht lange tijd op hoog vuur koken en daarna vormt zich vanzelf een grote klont bruine suiker die ze voor een leuk prijsje kunnen verkopen.
Aan het einde van de middag kwamen we aan bij een gebied dat bekend is omdat hier de grootste bloem ter wereld ligt, de Rafflesia. We dachten een klein stukje te moeten lopen maar later bleek dat deze bloem ergens diep in de jungle verstopt lag. Op onze slippertjes gingen wij dapper dit avontuur tegemoet maar dit bleek nog aardig zwaar op simpele slippers. Dus daarom de slippers uit en op blote voeten door de steile stukken in de jungle. Bij aankomst was het toch een aardige domper want de bloem zag er niet zo spectaculair uit als we dachten, helaas! Maar goed, we hebben m gezien!
Eenmaal beneden werden we uitgenodigd om een speciale koffie te komen drinken bij iemand thuis. Deze vrouw bleek een eigen handeltje te hebben in de koffie die ze naar verschillende plekken in de wereld toezendt, zo ook naar Nederland. Deze koffie is zo speciaal omdat een soort kat uit de jungle de koffiebonen eerst opeet en hetgene wat hij aan koffiebonen uitpoept wordt gebruikt voor deze koffie. Eerst wordt het goed schoongemaakt en daarna op traditionele wijze klaargemaakt en geroosterd voor gebruik. Hele lichte maar heerlijke koffie!
Helaas hebben we in de afgelopen dagen iets verkeerds gegeten en zijn we beide aardig ziek geweest. Aan de ene kant gezellig om elkaar steeds af te wisselen op de wc maar aan de andere kant natuurlijk hartstikke vervelend.
Onze extra dag in Bukittinggi hebben we dus rustig besteedt om een beetje bij te kunnen komen. We hebben hier nog wel de mooie Harau Canyon en een dierentuin bezocht maar daarna hadden we het toch aardig gehad.
De volgende dag zijn we op weg gegaan richting Padang en onderweg zijn we gestopt bij één van de paleizen van de Minangkabau koningen en ook bij een waterval.
Vanaf Padang hebben we een vlucht genomen naar Jakarta op het eiland Java. Vanaf het vliegveld zijn we meteen doorgegaan naar Bogor, waar we in een heerlijk luxe hotel verbleven en lekker konden luieren bij het zwembad.
De volgende ochtend zijn we op weg gegaan richting Bandung, waar we het einde van de middag aankwamen. Dinsdag hebben we in Bandung de vulkaankrater Tankuban Prahu bezocht. Lekker voor onze buik want het stonk er onwijs naar zwavel. Daarna zijn we een heel stuk naar beneden gelopen waar we een nog werkende krater hebben gezien.
In Bandung city zijn we bij een Holland Bakery geweest waar we lekker Nederlandse broodjes hebben ingeslagen; puddingbroodjes, koekjes, chocoladebroodjes, heerlijk!!
Woensdagochtend zijn we vroeg opgestaan om de trein naar Banjar te halen. Een mooie en luxe trein waarin we een prachtig uitzicht hadden over bergen en dalen dus de 3,5 uur waren zo voorbij. Vanaf Banjar zijn we met ‘de bus’ naar Pangandaran gereden. De bus betekent hier een klein gammel busje wat bijna van ellende uit elkaar valt maar wonderbaarlijk genoeg toch vooruit komt.
Momenteel zitten we dus in Pangandaran in een simpel hotel pal aan het strand. Het water in de zee is heerlijk warm dus het is prima vertoeven hier!
Bohorok en Berastagi
We staken de rivier over met een gammel hangbruggetje om vervolgens te lunchen bij een sfeervol restaurantje met uitzicht over de prachtige rivier.
Zondag zijn we vroeg in de ochtend op weg gegaan naar Gunung Leuser National Park, wat bekend staat om zijn Oerang Oetangs. Eerst een wandeling door de kleinedorpjes om daarna uit te komen bij een oversteekplaats over de rivier. Hier lag een soort kano vol met water die een paar mannen aan het leegscheppen waren. Net toen we ons afvroegen waarom we hier stonden te wachten, bleek dat we ook daadwerkelijk in de kano de rivier over moesten. De kano zat met een touw vast aan een kabel en zo werden we zo de rivier over getrokken.
In een gebouwtje kregen we een film te zien over hoe de Oerang oetangs na gevangenschap voorbereidt worden op hun terugkeer in de natuur. Buiten bleek er in de boom al een Oerang op ons te wachten die langzaam van tak naar tak zwiepte met zijn lange armen. Prachtig om van zo dichtbij te zien.
Met een grote groep gingen we op weg naar de voederplek van de Oerangs. Onderweg kwamen we er één tegen die niet zo blij met ons was en ook vrij agressief reageerde. Bij de voederplek zagen we ineens een reus van een Oerang Oetang waar zelfs de rangers een beetje bang voor waren. We werden omsingeld met apen, helemaal geweldig.
Nadat de Oerangs uitgegeten waren, gingen we met een gids op een trekking door de jungle. Wij dachten rustig door de jungle te gaan wandelen maar dit was een beetje naïef want het leek meer op overleven. Door dicht gegroeide bosjes, bij onmogelijke stukken omhoog en weer omlaag klimmen en als klap op de vuurpijl werden we ook nog achterna gezeten door een Oerang Oetang. Maar dankzij Twan zijn Discovery kennis (van de Bear) hebben we de jungle overleeft. Helaas was het niet mogelijk om de Oerang Oetang op te eten.
Na 3 uur klimmen, klauteren, vallen en opstaan kwamen we uit bij de rivier waar we op grote autobanden de rivier afgingen. Geweldig om heerlijk te liggen en om je heen allemaal oerwoud te zien.
De volgende dag gingen we weer op weg, richting Berastagi. De vorige avond hadden we een Nederlands stel (Thijs en Anneke) ontmoet die ook richting Berastagi gingen dus gezellig met ons mee reden het hele eind!
Na aankomst in Berastagi hebben we met hun de fruitmarkt bezocht en daarna zijn we onze eigen weg weer gegaan.
In het noorden van Sumatra leven vijf verschillende bevolkingsgroepen, namelijk de Bataks. In Berastagi hebben we de huizen van de Batak Karo bezocht. Hoge huizen op palen met puntige daken die een aparte indruk geven. Soms leven deze mensen wel met 12 gezinnen in één huis.
Die nacht verbleven we in een luxe 5 sterrenhotel met groot zwembad en mooie kamer. Helaas bleven we hier maar 1 nacht en gingen we de volgende ochtend weer op weg richting Parapat; een lange maar prachtige tocht door heuvelachtig gebergte. Onderweg zijn we nog gestopt bij een waterval waar we een prachtig uitzicht hadden over het Toba meer.
In deze omgeving leeft een andere Batak bevolking, namelijk de Batak Simalungun. Onderweg zijn we gestopt om het paleis van de koning van deze Batak te bekijken. Een soort dorpje met in het midden het huis van de koning, waar hij leefde met zijn harem van ongeveer 24 vrouwen.
Vanaf Parapat hebben we met de boot het Tobameer overgestoken naar het eiland Samosir, waar we momenteel verblijven in het plaatsje Tuk Tuk. We zitten in een mooi hotel, pal aan het Toba meer en onze kamer is gevestigd in een Batak huis.
Morgen blijven we nog een dagje op het eiland en daarna gaan we verder richting Padang.
De temperatuur ligt elke dag rond de 30 graden, alleen is het vaak bewolkt en valt er in de middag regelmatig een regenbui dus wees niet bang dat we poepie bruin terugkomen (helaas).
Liefs
Ja ja, daar zijn we weer!
We zijn weer op reis en dit keer in Indonesie!
Na een lange vliegreis via Kuala Lumpur zijn we vanochtend om 8.30 lokale tijd aangekomen in Medan, wat ligt op het eiland Sumatra.
In de ochtend zijn we de stad gaan verkennen met onze gids Andi. De temperatuur lag vanmorgen al rond de 30 graden dus dat was wel even wennen na al die kou in Nederland.
Medan is één van de grootste steden van Indonesie met zo'n 2,3 miljoen inwoners. Door alle grote en mooie gebouwen kregen we niet echt het idee dat we in Azie waren.
Samen met Andi hebben we in Medan een Moskee, het paleis van de Sultan en een Boeddhistische tempel bezocht. De rest van de dag hebben we het lekker rustig aan gedaan om een beetje teacclimatiseren.
's Avonds zijn we heerlijk uit eten geweest bij de Pizzahut! (daarvoor reis je dan helemaal af naar Indonesie...)
De komende 10 dagen zullen wij het eiland Sumatra rond gaan kachelen en verschillende plekken gaan bezoeken.
We houden jullie op de hoogte!
Veel liefs
Back in freezing Holland!
Nou, we zijn weer terug in Nederland en we hebben het onwijs koud!
Zondagavond om half 8 zijn we na een lange reis geland in Dusseldorf. We liepen heel leuk op onze slippertjes het vliegtuig uit maar dit was toch echt wat te enthousiast in de kou..
Thuis aangekomen stonden de ouders van Twan ons op te wachten met een spandoek: Welkom thuis! Erg leuk.
Alles in Nederland is toch weer erg wennen voor ons; het slapen onder een dekbed was erg vreemd want dat hadden we daar niet nodig, de kleuren hier vallen bar tegen met de mooie groene natuur van Sri Lanka maar het ergste van alles is nog wel de kou! Verdorie wat is het hier koud zeg. We proberen dan maar zo min mogelijk de deur uit te gaan
Niet alles is hier vervelend want een bruin broodje met kaas smaakte toch wel weer erg lekker!
Deze week gaan we even rustig wennen aan het koude Nederland want voor we het weten is de dagelijkse sleur alweer terug.
Gelukkig kunnen we samen terugkijken op een prachtige tijd in Sri Lanka die we niet snel zullen vergeten. We zijn erg blij dat we dit gedaan hebben want we hebben geweldig genoten.
Tot snel allemaal.
Veel liefs,
Twan en Fransien
de laatste dag..
Onze laatste week hier in Sri Lanka is helaas bijna ten einde gekomen en vandaag gaan we nog genieten van onze laatste dag.
Maandag hebben we onze vriend Arno van het vliegveld gehaald. Hij is 4 maanden op reis en doordat hij toch in de buurt was, kwam hij ons een weekje gezelschap houden.
In Thailand had Arno zijn Padi gehaald dus om meteen van de gelegenheid gebruik te maken zijn we dinsdagochtend samen gaan duiken. Op de plek waar we gingen duiken lag het wrak van een grote olietanker, wat onwijs gaaf was om te zien onder water. Helaas waren er op deze plek niet zoveel vissen maar toch prachtig om eens gezien te hebben.
Woensdag hebben we op de school een spelletjesdag gehouden voor alle kinderen. We hadden 9 spelletjes verzonnen; ring gooien, bowlen, blik gooien, zaklopen, parcours lopen, stoelendans, hoelahoep, limbodansen en met een lemon op een lepel rennen. We hadden de kinderen onderverdeeld in groepjes en elk groepje kon steeds wisselen naar een ander spel. Het duurde even voordat de kinderen en leraressen eenmaal doorhadden wat nu precies de bedoeling was, maar toen ze het doorhadden liep het erg goed. We hadden een aantal spelletjes die de kinderen niet kenden maar die ze wel erg leuk vonden. De ochtend verliep een beetje chaotisch maar de vrolijke en lachende kinderen maakten alles goed. Ze vonden het prachtig om te doen en ook wij hadden er veel plezier in. Aan het einde kregen we de leraressen zover dat zij stoelendans gingen doen, wat ook een komisch tafereel was en de kinderen vonden het prachtig.
Aan het einde van de spelletjesochtend kregen alle kinderen als prijsje een zakje snoep en ook hadden we een lunch voor ze geregeld. Dit keer geen broodjes maar een echte lunch met rijst en kip. Veel kinderen krijgen dit niet vaak te eten omdat dit toch wat prijziger is voor de meeste gezinnen. Dit was te merken want de kinderen zaten ervan te smullen!
Een geweldige dag vol plezier wat ons een super goed gevoel gaf als afsluiting van de goede doelen.
Donderdag zijn we op dagtrip geweest naar Yala National Park om wat dieren te spotten. Eerst een aantal uren rijden naar Tissamahara om daar even te lunchen bij Refresh. Rond 14.30 uur gingen we met een jeep op weg naar Yala voor de safari en door het prachtige weer hadden we meer kans om veel dieren te zien. We kwamen van alles tegen; herten, krokodillen, apen, pelikanen, pauwen, olifanten, varanen en vogels, maar helaas geen luipaard. We hoorden onderweg dat hij bij de rots was gezien maar toen we bij de rots aankwamen was hij helaas al weg. We waren steeds een paar minuten te laat wat erg jammer was. Toch erg genoten van deze trip want Yala is een prachtig park met een geweldig mooi stuk natuur.
Vrijdag hebben we een scooter gehuurd en zijn we in het binnenland door de bergen gereden richting de watervallen. Een prachtig ritje over hobbelige wegen door de theeplantages en overal waar je keek was het groen. Het was een warme dag maar op de scooter met een lekker windje was het goed te doen. Tussen al het groen gingen we een steil weggetje omhoog en kwamen we bij de ingang van de watervallen. De entree kosten voor kinderen was 5 rupee, voor volwassenen 20 rupee en voor buitenlanders 200 rupee.. Hoe bedoel je discriminatie?!
We gingen een steile trap omhoog door de jungle waar je onderweg bij drie watervallen kon kijken. Aangekomen bij de laatste waterval konden we even lekker zwemmen in het heerlijke heldere water wat zeer verfrissend was.
Op de terugweg moesten we verplicht gaan lunchen omdat Arno een lekke band had met zijn scooter. Gelukkig was het snel gemaakt en konden we weer op weg naar huis.
Vandaag is onze laatste dag hier in Hikkaduwa, wat we erg jammer vinden. We gaan onze koffer inpakken en vanmiddag afscheid nemen bij de families van Jagath en Prema. Vanavond is er een soort Bob Marley feestje op het strand en dit leek ons een mooie gelegenheid om afscheid te nemen van Hikkaduwa.
We hebben een geweldige tijd gehad hier in Sri Lanka maar helaas is onze tijd veel te snel gegaan. We hadden het hier nog wel 2 maanden extra vol kunnen houden. Helaas komen aan alle leuke dingen een einde en zitten we morgenochtend in het vliegtuig richting het koude Nederland.
We hebben hier veel leuke mensen leren kennen en onze band met Jagath en Prema is vele malen groter geworden. De liefde en gastvrijheid van de bevolking in Sri Lanka is erg groot en dit zullen we dan ook erg gaan missen.
Het werken aan de goede doelen heeft ons een geweldig gevoel gegeven en we vonden het erg leuk om te doen. Het is prachtig om te zien hoe je de mensen in Sri Lanka blij kunt maken met kleine dingen en hoe vrolijk de mensen hier zijn, ondanks dat ze vreselijk arm zijn.
Het is moeilijk om te beschrijven hoe geweldig het hier is.. Eigenlijk moeten jullie gewoon zelf een keer naar Sri Lanka gaan om mee te maken hoe het leven hier is.
Helaas is nu de tijd gekomen om het volgende te zeggen, ook al doet het zoveel pijn: tot snel in Nederland!
Bedankt voor al jullie interesse en leuke berichtjes in de tijd dat wij hier waren. We vonden het elke keer erg leuk om jullie berichtjes te lezen.
Veel liefs!
Een Singalese verjaardag
Allereerst bedankt voor al jullie felicitaties, erg leuk!
Ik heb dit jaar mijn verjaardag op een hele andere manier gevierd dan normaal. Ten eerst was het hier bloedheet, wat in Nederland meestal niet is met mijn verjaardag. Om toch wat Nederlands te hebben op mijn verjaardag heb ik maandag een appeltaart gebakken. In Sri Lanka eet men eigenlijk alleen cake en hebben ze nooit van taart gehoord. Toch vonden ze het erg lekker en gaan ze het zelf ook eens proberen te maken.
's Avonds hebben we op ons dakterras een barbecue gehouden met al onze Singalese vrienden, een aardig drukke bedoeling. Prema had twee broers meegenomen die goed bongo konden spelen dus werd Happy Birthday dit jaar eens op een andere manier gezongen. De rest van de avond werd er veel muziek gemaakt, gezongen en gedanst; erg gezellig!
Voor mij was het erg vreemd om met mijn verjaardag de hele avond buiten te zitten in een t-shirt maar toch ook leuk om eens meegemaakt te hebben.
Dinsdag op mijn verjaardag waren ook de verkiezingen voor de nieuwe president van Sri Lanka. De Singalezen konden op ongeveer 6 personen stemmen maar 2 personen hiervan stonden het meeste in de belangstelling; de voormalige president en een kolonel van het leger. Door alle verhalen zijn we erachter gekomen dat de verkiezingen hier hartstikke corrupt zijn. De voormalige president hoopte weer te winnen en de regering heeft er alles aan gedaan om dit voor elkaar te krijgen. Zo kon de kolonel niet stemmen omdat zijn naam niet op de lijst stond, hoe vreemd is dat?!
Zoals te voorspellen was, heeft de voormalige president natuurlijk de verkiezingen gewonnen maar eerlijk is dit totaal niet gegaan. De kolonel had gewoon geen schijn van kans, wat erg vreemd is omdat de meeste Singalezen in onze omgeving op de kolonel hadden gestemd.
Door deze verkiezingen was men erg bang voor aanslagen door onvrede onder de bevolking. Op de dag van de verkiezingen zijn er 4 aanslagen gepleegd in Jaffna, in het noorden van Sri Lanka. Voor zover wij weten zijn hierbij geen doden gevallen. Gelukkig is het bij ons in Hikkaduwa erg rustig gebleven, op wat vuurwerkknallen na. Wel werd ons geadviseerd om zo weinig mogelijk op de weg te komen.
Donderdag zijn we met de tuk tuk een stuk door de jungle gereden waar we nog nooit waren geweest. In dit gedeelte van de jungle stonden erg veel huizen bij elkaar, wat je hier niet zoveel ziet. Het soort huizen hier waren bizar om te zien. Het ene zag eruit als een luxe villa terwijl 5 meter verderop een houten krot stond. Jagath gaat voor ons kijken of wij in die buurt wat mensen kunnen helpen.
Die middag hebben we voor een meisje nieuwe kleren, slippers, schooluniform, schoolschoenen en een rugtas gekocht. De vader van dit gezin is een aantal weken geleden hier in Hikkaduwa dood gereden op de weg. Deze man was alcoholverslaafd en de zorg voor zijn gezin kon hem daarom niet zoveel schelen, als hij zelf maar wat te drinken had. Het gezin was eigenlijk blij dat de vader dood was, hoe hard het ook klinkt. Het vervelende voor dit gezin is dat het inkomen van de vader, hoe weinig het ook was, nu helemaal weg is.
Vandaag hebben we voor de zoon van dit gezin ook nieuwe kleren en schoenen gekocht. Ook hadden we meteen een hele berg boodschappen meegenomen waar ze wel een week van kunnen leven.
Eerder woonde dit gezin in een houten krot waar geen dak op zat. Het leek niet eens op een huis, eerder op een hondenhok, hoe eerbiedig dat ook klinkt. Duitse mensen hebben een tijd geleden een huis voor dit gezin gebouwd dus gelukkig wonen deze mensen nu wat beter.
Vrijdag wilden we ook aan de slag met de goede doelen met deze dag zat het ons niet mee. Door de Poya dag (volle maan) waren veel winkels gesloten omdat men naar de tempel ging om te bidden. Op deze dag, 1 keer per maand, zijn alle slijterijen gesloten en mag er geen alcohol gedronken worden. Toch weet men hier op een andere manier aan de drank te komen en stond er 's avonds gewoon een fles arrack op tafel!
Vandaag zijn we terug gegaan naar het stuk jungle waar we donderdag waren geweest want Jagath had een arm gezin voor ons gevonden. De vader van dit gezin is een tijdje terug op 32 jarige leeftijd overleden aan epilepsie waardoor het gezin geen inkomen meer heeft. De moeder van deze man woont naast het gezin en kan hierdoor gelukkig helpen met het verzorgen van de kinderen; een jongen van 8 jaar en een jongentje van 10 maanden. Het huisje zag er redelijk goed uit, alleen de matrassen vielen bijna uit elkaar van ellende. De oma moest hard huilen om haar zoon en zei tegen ons: ‘If you help my family, than God will help you!'. Toen schoten we beiden toch wel even vol..
We zijn meteen op pad gegaan voor dit gezin en het zoontje ging ook mee. Voor beide kinderen hebben we nieuwe kleren en schoenen gekocht en voor het oudste zoontje een schooluniform. Verder hebben we voor dit gezin gekocht: 2 nieuwe matrassen, bedlakens, tafel met stoelen, klamboes, handdoeken, kussens, groenten, fruit, vis en nog een hele berg boodschappen waaronder zeep, tandenborstels, tandpasta, rijst, thee en ga zo maar door.
Het huisje is leefbaar voor deze mensen maar omdat er geen inkomen meer is, doe je deze mensen een groot plezier door boodschappen voor ze te kopen. De moeder en oma waren dan ook erg blij en bedankten ons wel drie keer.
Dit soort dingen zijn erg leuk om te doen omdat je de mensen heel blij kunt maken maar soms is het ook heel indrukwekkend omdat wij ons niet kunnen voorstellen om zo te moeten leven.
Zelfs de tuk tuk chauffeur die ons had geholpen was erg onder de indruk en durfde ons geen hoge prijs te geven voor het 4 uur durende ritje.
We gaan proberen om morgen de goede doelen af te ronden zodat wij de laatste week hier in Sri Lanka nog lekker even kunnen relaxen. Afgelopen week hadden de scholen (weer) vakantie door de verkiezingen en door de Poya dag. Daarom gaan we volgende week opnieuw naar de school om een spelletjesdag te organiseren. Hier hebben we veel zin in!
Helaas gaat de tijd nog steeds erg snel en is onze laatste week alweer ingegaan. Aan de andere kant is dit natuurlijk wel een goed teken maar wij hebben nog lang geen zin om naar huis te komen!
Veel liefs!