Weer een week verder..
Na ons luie verblijf aan het Toba meer zijn we donderdag met de veerboot weer overgestoken vanuit het eiland Samosir naar Prapat. Vanaf Prapat zijn we via de Trans-Sumatra highway naar het zuidwesten gereden. Bij highway zou je denken aan een mooie snelweg maar het was verre van dat.. Grote gaten en modderige zandwegen maakte het vaak onmogelijk om 50 km per uur te rijden.
Onderweg zijn we in Sipirok gestopt om een bezoek te brengen aan de warmwaterbronnen. Geen gat in de grond maar een soort witte berg waar warm water vanaf komt lopen en waar het naar zwavel ruikt. Apart om te zien.
Na onze overnachting in Padang Sidempuan hadden we weer een lange reis voor de boeg richting Bukittinggi.
Tijdens deze reis gingen we van Noord- naar West Sumatra en dit was goed te merken. Bij de grens was de weg meteen goed geasfalteerd en zag de omgeving er ook wat netter uit.
Onderweg zijn we gestopt bij de evenaar en kon je met een klein sprongetje zo de evenaar over hupsen, niks speciaals maar natuurlijk leuk om gedaan te hebben.
Ook zijn we onderweg gestopt bij een klein hutje waar ze bezig waren om bruine suiker te maken. Ze klimmen eerst in de speciale bomen om het vocht van de vruchten te verzamelen in een grote koker waar ongeveer 10 liter van dit vocht in past. Daarna laten ze dit vocht lange tijd op hoog vuur koken en daarna vormt zich vanzelf een grote klont bruine suiker die ze voor een leuk prijsje kunnen verkopen.
Aan het einde van de middag kwamen we aan bij een gebied dat bekend is omdat hier de grootste bloem ter wereld ligt, de Rafflesia. We dachten een klein stukje te moeten lopen maar later bleek dat deze bloem ergens diep in de jungle verstopt lag. Op onze slippertjes gingen wij dapper dit avontuur tegemoet maar dit bleek nog aardig zwaar op simpele slippers. Dus daarom de slippers uit en op blote voeten door de steile stukken in de jungle. Bij aankomst was het toch een aardige domper want de bloem zag er niet zo spectaculair uit als we dachten, helaas! Maar goed, we hebben m gezien!
Eenmaal beneden werden we uitgenodigd om een speciale koffie te komen drinken bij iemand thuis. Deze vrouw bleek een eigen handeltje te hebben in de koffie die ze naar verschillende plekken in de wereld toezendt, zo ook naar Nederland. Deze koffie is zo speciaal omdat een soort kat uit de jungle de koffiebonen eerst opeet en hetgene wat hij aan koffiebonen uitpoept wordt gebruikt voor deze koffie. Eerst wordt het goed schoongemaakt en daarna op traditionele wijze klaargemaakt en geroosterd voor gebruik. Hele lichte maar heerlijke koffie!
Helaas hebben we in de afgelopen dagen iets verkeerds gegeten en zijn we beide aardig ziek geweest. Aan de ene kant gezellig om elkaar steeds af te wisselen op de wc maar aan de andere kant natuurlijk hartstikke vervelend.
Onze extra dag in Bukittinggi hebben we dus rustig besteedt om een beetje bij te kunnen komen. We hebben hier nog wel de mooie Harau Canyon en een dierentuin bezocht maar daarna hadden we het toch aardig gehad.
De volgende dag zijn we op weg gegaan richting Padang en onderweg zijn we gestopt bij één van de paleizen van de Minangkabau koningen en ook bij een waterval.
Vanaf Padang hebben we een vlucht genomen naar Jakarta op het eiland Java. Vanaf het vliegveld zijn we meteen doorgegaan naar Bogor, waar we in een heerlijk luxe hotel verbleven en lekker konden luieren bij het zwembad.
De volgende ochtend zijn we op weg gegaan richting Bandung, waar we het einde van de middag aankwamen. Dinsdag hebben we in Bandung de vulkaankrater Tankuban Prahu bezocht. Lekker voor onze buik want het stonk er onwijs naar zwavel. Daarna zijn we een heel stuk naar beneden gelopen waar we een nog werkende krater hebben gezien.
In Bandung city zijn we bij een Holland Bakery geweest waar we lekker Nederlandse broodjes hebben ingeslagen; puddingbroodjes, koekjes, chocoladebroodjes, heerlijk!!
Woensdagochtend zijn we vroeg opgestaan om de trein naar Banjar te halen. Een mooie en luxe trein waarin we een prachtig uitzicht hadden over bergen en dalen dus de 3,5 uur waren zo voorbij. Vanaf Banjar zijn we met ‘de bus’ naar Pangandaran gereden. De bus betekent hier een klein gammel busje wat bijna van ellende uit elkaar valt maar wonderbaarlijk genoeg toch vooruit komt.
Momenteel zitten we dus in Pangandaran in een simpel hotel pal aan het strand. Het water in de zee is heerlijk warm dus het is prima vertoeven hier!
Reacties
Reacties
Heerlijk om ter onderbreking van je werk/studie weer even een berichtje van jullie te lezen!
Veel plezier nog!
Liefs
Die koffie betaal je je hier scheel voor maar is dus wel de moeite? En ik dacht dat jullie gingen fietsen?
Klinkt super allemaal! Ben heel benieuwd naar jullie andere foto's! Heb nu al zin om ze in januari komen te bekijken!
Hahaha ik heb gisteren een film zitten kijken waar die koffie ook in voorkwam, ik dacht dat het een grap was :)
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}